Proza poetycka
-
Kierunek wiosna
Na przełomie pór i czasów stabilność ustępuje miejsca gwałtownym zmianom. Gdy jeszcze zima swe plecy z oddali czasem ukaże, a wiosna błyszczące lico objawi, ziemia niczyja buja się na szali. To wiatr to deszcz to gradobicie z góry, błysk światła, mknąca po ziemi poświata chmury. Drzewa tańcują, bądź stoją w bezruchu. Ptaki się kryją i… Read more
-
Literki wiosny.
Deszcz obmywa wyklute pąki na wesołych gałązkach, są ich biliony są jak literki. Wiosna na piśmie obietnice składa. Zobaczysz liście! Czy odczyta owad co dni kilka żyje? Słońce literki chromuje. Skrzą się wyrazy całe. Dobitne zdania. Coraz żwawiej żyjątka igrają. Nad głowami skrzydlate, niemal się zderzają. Są ich biliony są jak literki. Czy odczyta owad… Read more
-
Ognista woda
Ognista woda. Gdy umiesz pływać woda groźna być może? Latem łanów zbóż się spodziewasz. A co będzie, gdy głupstwo zasiewasz? Gdy słońce blaskiem swym cieszy tu skórę bąblem bolesnym śmieszy. Gdy rozsądek w wodzie wezbranej tonie, jego brak, jak pochodnia na horyzoncie płonie. Łany zbóż do cna wypala. Ogień i para, gdy woda wezbrana. Certainly… Read more

