nuta

Szafranowe słońce prasuje swe chmury. Blask jak warowny diamentowy mur nie pozwala na nie patrzeć z góry. Wijące się ulice powoli znikają w bieli, w błyszczących w dole perłach ludzie o nas nie wiedzieli. Chmury jak baranki pląsają na nizinach. Granic by widzieć tu nie ustawiono. W zupełnej pustce blask nas otula. Poruszamy się szybko.… Read more

Głębokie ślady w miękkiej ziemi i piękne, stalowe niebo. Wiatr wieje ale gdzieś bardzo daleko. Tu są ślady i liście pogięte. Zapach wilgotnej ziemi nad brzegiem srebrnego jeziora i my. My ludzie badamy to wszędzie. Gdy śpimy to wszystko i tak istnieje. Synchronizujesz swój zegar. Czas wszystkiego przenika też ciebie. Nakręca sprężyny i tykasz do… Read more

Podczas gdy przenikliwy ziąb i jesienią słońce wschodzi, chmury nie odchodzą jest zimno. Zimno i ciemno. Dzień i słońce sprawują władzę. To panowanie jest inne. Władza leczy chłodem i spokojem. Podczas mrocznych poranków, uszy smakują ciszę, umysł obżera się zimnem a szarość połykają oczy. Maszerujemy równym krokiem. Nic nie błyszczy, wszystko jest szare. Potęga spokoju… Read more