Potężne chmury na ziemi lądują, strugami wody się w glebie lokują. W morzach, basenach, jeziorach i lasach. We mgle też rosą desant ten hasa. Gdy kropla deszczu na ręku się mieni, pamiętaj przed chwilą była w przestrzeni. Widziałeś wysoko jak płynie po niebie, teraz mięciutko ląduje u ciebie. Podróż tej kropli jest wręcz niezwykła. Choć często jest w chmurach do ziemi przywykła. Przybyła tutaj by zostać na trochę. I wtedy przyjaźń w zieleni rozkwita. Dzieli się sobą, obdarowuje. Potem na trochę wyparowuje! Wielu przypadku tu upatruje. Cykl ten nie powstał przez jakiś wypadek. Projekt tu widzą rzesze umysłów. Prawda, że tego się nie uprości. Otwieram usta w hymnie wdzięczności .

Leave a Reply