Głębokie ślady w miękkiej ziemi i piękne, stalowe niebo. Wiatr wieje ale gdzieś bardzo daleko. Tu są ślady i liście pogięte. Zapach wilgotnej ziemi nad brzegiem srebrnego jeziora i my. My ludzie badamy to wszędzie. Gdy śpimy to wszystko i tak istnieje. Synchronizujesz swój zegar. Czas wszystkiego przenika też ciebie. Nakręca sprężyny i tykasz do przodu. Przecież czasem można się dzielić

Leave a Reply